Santo Stefano: pierwsza wyspa naprzeciw Palau, dawna baza i granitowe zatoczki

Santo Stefano w archipelagu La Maddalena to wyspa, którą widzą wszyscy, a rozpoznaje niewielu: około 3 km² granitu pośrodku kanału między Palau a La Maddaleną, kilka minut od portu. Prom ją opływa, rejsy z Palau robią tu często pierwszy postój na kąpiel albo ostatni przed powrotem, a jej najnowsza historia jest ciekawsza, niż sugeruje niski, niepozorny profil.

Poniżej opisujemy dawną bazę US Navy, kamieniołom granitu, dwie zatoczki, w których się przystaje, i rejsy, które mają wyspę w programie.

Amerykańska baza, 1972–2008

Od 1972 do 2008 roku na Santo Stefano działała baza wsparcia okrętów podwodnych US Navy: okręt baza zacumowany na stałe na redzie, do tego warsztaty, magazyny i kwatery na wyspie. Obecność Amerykanów naznaczyła La Maddalenę na całe pokolenie, z pracą dla miasteczka po jednej stronie i protestami przeciwko okrętom o napędzie jądrowym w kanale po drugiej. Bazę zamknięto w 2008 roku, a okręt baza odpłynął.

Dziś z morza widać nabrzeża, budynki i ogrodzenia. Część wyspy nadal jest terenem wojskowym z zakazem wstępu, reszta należy do parku i podlega zasadom całego archipelagu. Zwiedzania dawnej bazy nie ma: ogląda się ją z pokładu, a sternicy opowiadają jej historię w trakcie przepływania. Tło historyczne miasteczka i jego morskiej tradycji opisujemy na stronie o La Maddalenie.

Kamieniołom granitu

Po stronie zwróconej ku La Maddalenie otwiera się stary kamieniołom granitu, z widocznymi frontami wydobywczymi i blokami porzuconymi na miejscu. Granit z Santo Stefano, jak z całego archipelagu, przez stulecia szedł na nabrzeża i budynki. Tutaj prace ustały, a wyrobisko zostało jak amfiteatr z jasnego kamienia nad wodą. Najlepiej widać go z redy Cala Villamarina, a w popołudniowym słońcu ściany robią się niemal białe. Nie jest to przygotowany obiekt: żadnych oznakowanych ścieżek ani tablic, tylko widok z łodzi albo z brzegu.

Cala Villamarina i Spiaggia del Pesce

Cala Villamarina to główna reda wyspy, zwrócona ku La Maddalenie: osłonięta woda, dno z piasku i granitu, kamieniołom w tle. Z tego postoju rejsy z Palau korzystają wtedy, gdy na otwartym morzu jest fala albo gdy do powrotu została jeszcze pół godziny. Z mniejszych łodzi schodzi się na brzeg, z dużych jednostek pływa się od drabinki.

Spiaggia del Pesce to druga uczęszczana zatoczka, mniejsza, z jasnym piaskiem. Tu również nie ma nic: ani baru, ani toalet, ani cienia poza tym rzucanym przez łódź. Obowiązują zasady Parku Narodowego Archipelagu La Maddalena (Parco Nazionale dell’Arcipelago di La Maddalena): żadnego piasku i kamieni na pamiątkę, żadnych ognisk, drony tylko za zgodą zarządcy, cumowanie do boi i nigdy nad posejdonią. Kto wynajmuje ponton w Palau, musi mieć zezwolenie na żeglugę w parku. Szczegóły zebraliśmy na stronie o rejsach prywatnych i czarterze.

Wskazówka eksperta: jeśli Santo Stefano wypada jako ostatni postój dnia, wykorzystaj go na najdłuższą kąpiel. Łódź jest dziesięć minut od Palau, sternik nie ma już żadnej trasy do dotrzymania, a woda na redzie późnym popołudniem jest najcieplejsza z całego objazdu.

Które rejsy zatrzymują się przy Santo Stefano

Santo Stefano prawie nigdy nie figuruje w ofertach jako deklarowany postój: to przystanek, który sternicy dodają albo odpuszczają zależnie od wiatru i godziny. Najregularniej włączają go rejsy wypływające z Palau, bo leży na trasie wyjścia i powrotu.

Dane pochodzą z kart GetYourGuide na moment pisania tekstu (wrzesień 2026). Jeśli szczególnie zależy ci na postoju przy Santo Stefano, napisz do organizatora przed rezerwacją albo zapytaj sternika przy wypłynięciu. Nikt tego nie zagwarantuje, ale świadomość, że komuś na tym zależy, pomaga. Pełne porównanie łodzi z Palau znajdziesz na stronie o rejsach z Palau, a porównanie formatów w przewodniku po rejsach po archipelagu.

Santo Stefano z promu i z Palau

Wyspę widać dobrze także bez rejsu: prom Delcomar albo Maddalena Lines z Palau opływa ją w ciągu 15–20 minut przeprawy, a z Roccia dell’Orso, granitowej skały nad Palau z krótkim płatnym podejściem, widać cały kanał, z Santo Stefano na pierwszym planie i La Maddaleną za nim. To najlepszy punkt, żeby zrozumieć geografię archipelagu, zanim wsiądziesz na łódź.

Wskazówka eksperta: na promie do La Maddaleny zajmij pokład po lewej stronie w drodze tam i po prawej w drodze powrotnej. To strona Santo Stefano, z kamieniołomem i nabrzeżami dawnej bazy oddalonymi o kilkaset metrów.

Kiedy tu przypłynąć

Postój ma największy sens w dni z umiarkowanym wiatrem, kiedy zatoczki w kanale zostają spokojne, a Razzoli i zachodni brzeg Spargi są nie do wykorzystania. W takie dni Santo Stefano awansuje z dodatku na główny przystanek. Przy silnym mistralu (wietrze z północnego zachodu) rejsy i tak zostają odwołane, ze zwrotem pieniędzy lub nowym terminem, jak podają oferty na GetYourGuide. Czerwiec i wrzesień pozostają najlepszymi miesiącami dla reszty archipelagu i obowiązuje to również tutaj.

W skrócie

Santo Stefano to pierwsza wyspa archipelagu La Maddalena, jaką napotykasz, wypływając z Palau: dawna baza US Navy, kamieniołom granitu i dwie osłonięte zatoczki wykorzystywane jako pierwszy albo ostatni postój. Nie jest powodem rezerwacji, ale bywa przystankiem, który ratuje dzień, gdy wiatr zamyka resztę tras. Na klasyczny dzień z czterema postojami na kąpiel sprawdź dostępność i cenę rejsu po archipelagu na GetYourGuide. Pozostałe wyspy opisujemy w przeglądzie wysp archipelagu oraz na stronie o Spargi, kolejnym postoju na większości tras.