Wyspy archipelagu La Maddalena: co zobaczyć na każdej i jak się tam dostać

Wyspy La Maddalena to siedem większych lądów oraz około pięćdziesięciu wysepek i skał rozsianych w Cieśninie Bonifacio, między Gallurą a Korsyką. Dwie zwiedza się samochodem, po przeprawie promem z Palau; pozostałe pięć wyłącznie od strony morza, co całkowicie zmienia sposób planowania dnia.

Poniżej opisujemy każdą wyspę pokrótce: co warto zobaczyć, które rejsy się przy niej zatrzymują i gdzie znaleźć szczegółowy opis. Na końcu dwie tabele: pierwsza porównuje dostęp, plaże i zasady, druga pokazuje, które wyspy obejmuje poszczególny rejs.

La Maddalena, wyspa główna

Około 20 km², miasteczko liczące nieco ponad dziesięć tysięcy mieszkańców i port promowy, do którego z Palau kursują Delcomar oraz Maddalena Lines, pokonując trasę w 15–20 minut. Centrum obraca się wokół Piazza Garibaldi z ratuszem i Via Garibaldi, ulicy sklepów. Museo Archeologico Navale „Nino Lamboglia” przechowuje ładunek rzymskiego statku zatopionego przed Spargi około 120 roku p.n.e.

Resztę wyspy objeżdża się drogą panoramiczną o długości mniej więcej 20 km: Bassa Trinita, Monti d’Arena, Cala Lunga, Spalmatore, Cala Francese, Punta Tegge, Nido d’Aquila i Testa di Polpo. Z Monte Guardia Vecchia (około 156 m), z fortem Forte San Vittorio, widać cały archipelag.

Wiele rejsów wypływa właśnie stąd, nie tylko z Palau, a rejs zabytkowym motorowcem przewiduje czas wolny w miasteczku. Wszystkie szczegóły o promach, parkingach i starówce znajdziesz na stronie o La Maddalenie oraz w przewodniku po drodze panoramicznej.

Caprera, Garibaldi i Cala Coticcio

Druga pod względem wielkości wyspa (około 15,7 km²), połączona z La Maddaleną mostem Passo della Moneta o długości mniej więcej 600 m: przejeżdża się go autem, rowerem albo autobusem. Tutaj Giuseppe Garibaldi osiadł w 1856 roku i zmarł 2 czerwca 1882 roku; jego dom to Compendio Garibaldino, z pokojami, grobem i ogrodem, a Memoriale Giuseppe Garibaldi zajmuje od 2012 roku fort Forte Arbuticci.

Poza tym są tu sosnowe lasy, szlaki na Monte Tejalone (około 212 m) i plaże: Cala Coticcio, Cala Napoletana, Cala Brigantina, Spiaggia del Relitto z belkami starego statku na piasku, Due Mari, Cala Portese, Cala Andreani. Centro Velico Caprera to zasłużona szkoła żeglarstwa na wyspie.

Wśród rejsów Caprera pojawia się w rejsie po czterech wyspach z Cannigione oraz w pętli po 7 wyspach. Poza tym poznaje się ją od strony lądu: przeczytaj opis Caprery i Cala Coticcio, do której od 2021 roku dojdziesz pieszo wyłącznie z licencjonowanym przewodnikiem.

Spargi, rzeźbiony granit

Około 4,2 km², bezludna, ze skałami wyżłobionymi przez wiatr w kształty, którym każdy sternik nadaje własne nazwy. Cala Corsara po stronie południowej to najczęstszy postój w całym archipelagu: cztery plażyczki jedna za drugą, jasne dno, świetny snorkeling wzdłuż skał. Dalej na północ leżą Cala Granara i Cala Connari.

Praktycznie wszystkie rejsy z Palau i La Maddaleny zatrzymują się przy Spargi: zabytkowy motorowiec, rejs z 4 postojami, rejs po parku narodowym, pętla po 7 wyspach oraz rejsy z Cannigione. Na większości tras to pierwszy postój na kąpiel danego dnia. Szczegóły i rady dotyczące postoju zebraliśmy w opisie Spargi.

Budelli i Różowa Plaża

Około 1,6 km² i najsłynniejsza plaża zachodniej części Morza Śródziemnego, zabarwiona fragmentami otwornicy Miniacina miniacea. Od 1994 roku zejście na ląd, przejście i kąpiel są zakazane, a zatoczka leży w strefie A parku: ogląda się ją z łodzi albo z ogrodzonego punktu widokowego, do którego dojdziesz pieszo z Cala di Roto lub Spiaggia del Cavaliere, gdzie schodzenie na ląd jest dozwolone.

Między Budelli, Razzoli i Santa Marią rozciągają się naturalne baseny Porto della Madonna, najbardziej lubiany postój na kąpiel w archipelagu. Przepływają tędy wszystkie rejsy, ale tylko część schodzi na ląd przy Cavaliere. Osobny przewodnik poświęciliśmy Różowej Plaży na Budelli, z zasadami, światłem do zdjęć i tym, czego naprawdę się spodziewać.

Santa Maria i długa plaża

Około 2 km², kilka prywatnych domów i Cala Santa Maria, długa biała plaża zamykająca od wschodu akwen Porto della Madonna. Na północno-wschodnim cyplu stoi latarnia Punta Filetto. To wyspa, na której rejsy robią najspokojniejszy postój: płytka woda, drobny piasek, miejsce, żeby usiąść.

Zatrzymują się tu rejs po parku narodowym, rejs z 4 postojami, rejs po czterech wyspach z Cannigione oraz statki wycieczkowe z Santa Teresy. Pełny opis znajdziesz na stronie o Santa Marii.

Razzoli, wyspa dzika

Około 1,5 km² na dalekim północnym zachodzie, naprzeciw Korsyki, z latarnią na klifach i Cala Lunga jako jedynym praktycznym miejscem postoju. Silne prądy, fragmenty w strefie A zamknięte dla ruchu i pierwsze miejsce, w którym daje o sobie znać mistral: wiele rejsów pokazuje wyspę tylko z wody, a w wietrzne dni ją pomija.

Z bliska oglądają ją rejs po 7 wyspach oraz łodzie z Santa Teresa Gallura, które mijają Razzoli, przecinając cieśninę. Szczegóły w opisie Razzoli.

Santo Stefano, pierwsza wyspa od strony Palau

Około 3 km² między Palau a La Maddaleną. Od 1972 do 2008 roku mieściła się tu baza wsparcia okrętów podwodnych US Navy; dziś ogląda się kamieniołom granitu, Cala Villamarina i Spiaggia del Pesce. To często pierwszy albo ostatni postój na kąpiel podczas rejsów z Palau, bo od portu dzieli ją kilka minut.

Zahaczają o nią zabytkowy motorowiec i rejs z 4 postojami, zależnie od trasy danego dnia, a także pętla po 7 wyspach. Opis na stronie Santo Stefano.

Cala Coticcio, przypadek osobny

To nie wyspa, lecz najczęściej wyszukiwana zatoczka Caprery, nazywana „Tahiti”. Od 2021 roku park reguluje pieszy dostęp: wyłącznie z licencjonowanym przewodnikiem, przy dziennym limicie i po rezerwacji, ścieżką o długości około 3 km po skale. Od strony morza nadal można się tu zatrzymać zgodnie z zasadami parku i część rejsów robi tu kąpiel; prywatny ponton ma ją w programie. Wszystko na stronie o Cala Coticcio.

Szybkie porównanie wysp

Zasady schodzenia na ląd i podział na strefy ustala Park Narodowy Archipelagu La Maddalena i mogą się one zmieniać: aktualne podsumowanie znajdziesz na naszej stronie o parku narodowym oraz na lamaddalenapark.it.

Które wyspy obejmuje każdy rejs

Trasy zadeklarowane na kartach GetYourGuide w chwili pisania tekstu (wrzesień 2026). Pogoda potrafi skreślić postój: decyzję podejmuje sternik rano.

Tylko pętla po 7 wyspach obiecuje naprawdę wszystkie siedem, motorówką i w małej grupie: według karty GetYourGuide ma 4,7/5 przy 187 opiniach, a cena widnieje na stronie oferty. Zabytkowy motorowiec pozostaje naszym punktem odniesienia dla relacji ceny do zawartości: 8 godzin, od 76 € (ok. 330 zł), 4,5/5 przy 215 opiniach. Z Cannigione i Baja Sardinia najwyżej oceniany jest rejs po czterech wyspach (4,9/5 przy 499 opiniach), jeden z nielicznych obejmujących Caprerę; piszemy o nim na stronie o rejsach z Cannigione.

Wskazówka eksperta: jeśli zależy ci na zejściu na ląd na jak największej liczbie wysp, wybierz małą łódź. Statki zabierające ponad sto osób kotwiczą na redzie i dowożą pasażerów pontonem albo zostają na wodzie: pływa się z drabinki, ale stopa na wyspę nie staje.

Jak wybrać wyspę dla siebie

• Chcesz chodzić i zwiedzać muzea? Caprera, z Compendio Garibaldino i szlakami; dojedziesz autem, bez łodzi.
• Chcesz klasycznego dnia na morzu? Rejs ze Spargi, Budelli i Santa Marią: trzy postoje na kąpiel i Różowa Plaża od strony wody.
• Chcesz zobaczyć wszystko w jeden dzień? Pętla po 7 wyspach, z zastrzeżeniem, że siedem postojów w siedem godzin oznacza krótkie kąpiele.
• Podróżujesz z małymi dziećmi? Santa Maria i Porto della Madonna mają płytką wodę; Razzoli i Cala Coticcio nie.
• Masz własną łódź albo wynajęty ponton? Potrzebne będzie zezwolenie parku; boje stoją w głównych zatoczkach, a na posejdonii nie wolno kotwiczyć.

Wskazówka eksperta: kolejność postojów zmienia się razem z wiatrem. Przy mistralu sternicy odwracają trasę i trzymają się osłoniętej strony wysp, zwykle południowo-wschodniej: jeśli w wietrzny dzień rejs jednak wypływa, spodziewaj się raczej Spargi i Santo Stefano niż Razzoli.

Kiedy odwiedzać wyspy

Sezon rejsów trwa mniej więcej od kwietnia do końca października, z codziennymi wypłynięciami od czerwca do września. Szczyt przypada od 15 lipca do 31 sierpnia, gdy najtańsze łodzie wyprzedają się z 1–2-tygodniowym wyprzedzeniem, a zatoczki są pełne między 11 a 13. Czerwiec i wrzesień dają najlepszą równowagę: woda w okolicach 20–23 °C, mniej ludzi, wciąż długie światło. W każdej porze roku mistral może odwołać wyjście; przytaczane karty GetYourGuide przewidują bezpłatną anulację do 24 godzin przed oraz zwrot albo nowy termin przy odwołaniu z powodu pogody.

Wskazówka eksperta: na mniejszych wyspach nie ma innego cienia niż ten rzucany przez łódź. Schodź z czapką, wodą i kremem, a na pokład wracaj przed wyznaczoną godziną: sternicy czekają krótko, bo trasa kolejnych postojów zależy od zaoszczędzonych minut.

Podsumowanie

Wyspy La Maddalena dzielą się na dwa światy: La Maddalenę i Caprerę, które objeżdża się spokojnie autem albo rowerem, oraz pięć mniejszych wysp, widocznych wyłącznie z pokładu. Dla tych ostatnich jedynym rejsem obejmującym wszystkie w ciągu dnia jest pętla po 7 wyspach motorówką: sprawdź dostępność i cenę rejsu 7 wysp, 7 postojów na GetYourGuide albo porównaj klasyczne formaty w przewodniku po rejsie po archipelagu i po plażach La Maddaleny.