Archipelag La Maddalena: park narodowy, wyspy i zasady zwiedzania

Archipelag La Maddalena to zespół 62 wysp i skał w Cieśninie Bonifacio (Bocche di Bonifacio), między północno-wschodnim brzegiem Sardynii a Korsyką. Od 1994 roku cały obszar tworzy Park Narodowy Archipelagu La Maddalena (Parco Nazionale dell’Arcipelago di La Maddalena): około 5100 hektarów lądu i 15 000 hektarów morza, jedyny włoski park narodowy pokrywający się z całym archipelagiem.

Dla odwiedzającego park oznacza dwie rzeczy: precyzyjne reguły dotyczące tego, gdzie wolno zejść na ląd, zakotwiczyć i chodzić, oraz ofertę rejsów, które przestrzegają tych reguł za pasażera. Ta strona wyjaśnia jedno i drugie, z odsyłaczami do strony oficjalnej zarządcy, lamaddalenapark.it.

Wyspy parku

Między Budelli, Razzoli i Santa Marią rozciągają się płycizny Porto della Madonna, nazywane też naturalnymi basenami albo Manto della Madonna: to najczęściej fotografowany postój na kąpiel w całym parku. Do parku należą również dalsze wysepki, takie jak Barrettini, Bisce, Cappuccini i Mortorio w pobliżu Porto Cervo. Pełne opisy zebraliśmy w przewodniku po wyspach.

Historia parku: od 1994 roku do dziś

Park Narodowy Archipelagu La Maddalena powstał na mocy ustawy nr 10 z 4 stycznia 1994 roku, a działalność rozpoczął po dekrecie prezydenckim z 1996 roku. Zarządza nim Ente Parco Nazionale dell’Arcipelago di La Maddalena z siedzibą na wyspie.

Decydującym impulsem była Różowa Plaża na Budelli. Dziesięciolecia wynoszenia piasku garściami i w workach osłabiły różowy odcień, który bierze się z fragmentów otwornicy Miniacina miniacea oraz szczątków korali i muszli. Zakaz schodzenia na plażę pochodzi z tego samego 1994 roku i był w kolejnych latach zaostrzany.

Przed powstaniem parku archipelag był przede wszystkim terenem wojskowym: kotwicowiskiem floty Nelsona w latach 1803–1805, bazą włoskiej marynarki na La Maddalenie i amerykańską bazą na Santo Stefano do 2008 roku. Wiele odcinków wybrzeża zachowało się nietknięte właśnie dlatego, że przez lata pozostawały niedostępne.

Strefy parku

Według zarządcy parku ochrona jest podzielona na trzy poziomy. Z punktu widzenia zwiedzającego liczy się to:

• Strefa A, rezerwat ścisły: wstęp zabroniony dla wszystkich. Obejmuje Różową Plażę na Budelli, kilka wysepek i fragmenty Razzoli. Przepływa się obok, z zachowaniem dystansu.
• Strefy pośrednie: żegluga, postój i kąpiel dozwolone z ograniczeniami (boje cumownicze, zakaz kotwiczenia na posejdonii, ograniczona prędkość przy brzegu).
• Strefy o najniższym rygorze: okolice miasteczka, portów i plaż dostępnych drogą lądową.

Aktualne mapy z granicami stref publikuje park. Przejrzyj je, zanim wpłyniesz własną łodzią, bo granice na morzu nie są oznakowane tak wyraźnie jak te na lądzie.

Zasady, które trzeba znać

Wszystkie poniższe reguły ustanowił Park Narodowy Archipelagu La Maddalena.

Zezwolenia na żeglugę

Kto wpływa na wody parku łodzią prywatną albo wynajętą, musi mieć zezwolenie na żeglugę: dzienne albo na dłuższy okres, w cenie zależnej od długości jednostki. Kupuje się je online na stronie parku. Operatorzy rejsów mają własne uprawnienia, więc jako pasażer nie musisz załatwiać niczego, ale sporo ofert prosi o niewielką „dopłatę parkową” albo „opłatę za zejście na ląd” od osoby, gotówką, przy odprawie. Jedna z ofert z Santa Teresa Gallura podaje 5 € (ok. 22 zł) od osoby. Zawsze czytaj rubrykę „Nie zawiera”.

Różowa Plaża

Od 1994 roku zabronione są zejście na ląd, kąpiel i przejście pieszo. Kto chce zobaczyć plażę z bliska, schodzi na ląd na Cala di Roto albo Spiaggia del Cavaliere i idzie oznakowaną ścieżką do ogrodzonego punktu widokowego. Na stronie o Różowej Plaży wyjaśniamy, które rejsy tamtędy przepływają i z której burty patrzeć.

Cala Coticcio

Od lata 2021 roku pieszy dostęp do zatoczki na Caprerze, zwanej „Tahiti”, jest reglamentowany: wyłącznie z przewodnikiem licencjonowanym przez park, przy dziennym limicie i po rezerwacji przez stronę parku albo uprawnionego przewodnika. Ścieżka od drogi na Caprerze ma około 3 km w jedną stronę i biegnie po skalistym terenie, w obowiązkowych zabudowanych butach. Od strony morza łodzie mogą zatrzymać się w zatoce zgodnie z regulaminem parku. Szczegóły w opisie Cala Coticcio.

Posejdonia i kotwiczenie

Łąki posejdonii (Posidonia oceanica) to najsilniej chronione dno parku. Kotwiczenie na posejdonii jest zabronione, a w głównych zatoczkach stoją boje cumownicze, których używa się zamiast kotwicy. Jeśli prowadzisz wynajęty ponton, rzucaj kotwicę wyłącznie na jasnym, dobrze widocznym piasku.

Piasek, muszle, drony, ogniska

• Wywożenie piasku, muszli i kamieni jest zabronione i karane mandatem, na wszystkich plażach parku.
• Drony latają wyłącznie za zgodą zarządcy parku.
• Ogniska i biwakowanie są zakazane na mniejszych wyspach.

Wskazówka eksperta: na wielu plażach parku piasek wchodzi w ręcznik i buty niepostrzeżenie. Wytrzep wszystko jeszcze w wodzie, zanim wrócisz na pokład: przy kontroli liczy się stan faktyczny, nie intencja.

Morski park Cieśniny Bonifacio

Włoski park jest częścią projektu międzynarodowego parku morskiego Cieśniny Bonifacio, razem z francuskim Réserve naturelle des Bouches de Bonifacio po stronie korsykańskiej. Cieśnina działa jak korytarz wiatru i prądu, i właśnie dlatego rejsy z Santa Teresa Gallura, które przecinają ją jako pierwsze, są najbardziej narażone na wzburzone morze, gdy wieje mistral.

Co się widzi: granit, posejdonia, mewy

Krajobraz parku tworzy różowy i szary granit wyrzeźbiony przez wiatr, na Spargi i Caprerze o kształtach niemal rzeźbiarskich; niska makia z jałowcami pochylonymi na południowy wschód; jasne dno z piasku i łąk posejdonii, które daje wodzie kolory, z jakich archipelag słynie. Na niebie i skałach rządzą mewy, a podczas żeglugi zdarza się czasem spotkać delfiny, choć nikt tego nie zagwarantuje. Nie obiecujemy takich spotkań: kto je gwarantuje, mija się z prawdą.

Jak zwiedzać park

Kto ma tylko jeden dzień, najprościej wybierze rejs grupowy: operator zna strefy i boje, a pasażerowi zostaje kąpiel. Godziny wypłynięć, mola i parkingi opisujemy na stronie o rejsach z Palau, a czartery i wynajem w tekście o rejsach prywatnych i czarterze.

Koszty: za co i komu się płaci

• Przy rejsie: bilet (na GetYourGuide we wrześniu 2026 roku od około 50–80 € (ok. 215–345 zł) za łodzie grupowe, 120 € za rejs po parku w małej grupie, 150–200 € za katamarany) plus ewentualna dopłata gotówką, o którą prosi operator przy odprawie.
• Przy łodzi własnej albo wynajętej: zezwolenie parku na żeglugę, naliczane według długości kadłuba, plus paliwo. Aktualne stawki są na stronie zarządcy i ich nie przytaczamy, bo się zmieniają.
• Na lądzie: żadnego biletu wstępu na La Maddalenę i Caprerę; wejście pieszo na Cala Coticcio jest płatne w ramach wycieczki z przewodnikiem, a cenę pokazuje operator albo park.

Wskazówka eksperta: przy wynajmie pontonu kup zezwolenie parku poprzedniego wieczoru, online, i zapisz potwierdzenie w telefonie. Jednostki patrolowe kontrolują w najpopularniejszych zatoczkach, a dowód trzeba okazać od razu.

Kiedy przypłynąć

Sezon rejsów trwa od kwietnia do końca października, z codziennymi wypłynięciami od czerwca do września. Czerwiec i wrzesień dają najlepszą równowagę: morze między 20 a 23 °C, mniej zatłoczone zatoczki, dobre światło do zdjęć naturalnych basenów. Od 15 lipca do 31 sierpnia postoje na kąpiel są pełne, a łodzie trzeba rezerwować 1–2 tygodnie wcześniej.

Mistral, wiatr z północnego zachodu, jest zmienną, która rządzi parkiem: gdy wieje mocno, wyjścia są odwoływane, a Razzoli, najbardziej wystawione, wypada z trasy nawet w dni graniczne. Mając do dyspozycji jeden dzień, zaplanuj łódź na początek pobytu.

Rejs po parku narodowym z Palau

Park najlepiej opowiada rejs w małej grupie z 7 postojami, 7 godzin z Palau, wyceniony na 120 € (ok. 520 zł) według oferty na GetYourGuide, z oceną 5,0 na podstawie 157 opinii: mniej osób na pokładzie, więcej czasu w zatoczkach, a podczas żeglugi objaśnienia dotyczące stref i zasad. Sprawdź dostępność i cenę rejsu po parku narodowym.

Kto woli wydać mniej, znajdzie klasyczny rejs po archipelagu zabytkowym motorowcem: 8 godzin i 4 postoje na kąpiel za 76 €, ocena 4,5 na podstawie 215 opinii. Kto chce w jeden dzień dotknąć wszystkich głównych wysp, obejrzy rejs „7 wysp, 7 postojów” szybkim motorowcem, oceniony na 4,7 przy 187 opiniach, z ceną widoczną w ofercie. W każdym przypadku archipelag La Maddalena ogląda się zgodnie z zasadami parku, bez konieczności uczenia się ich na pamięć: dba o to ten, kto stoi za sterem.